Column Louis Groen

Klonk vorige maanden in mijn beide eerste bijdragen over de linkse samenwerking en partijvorming ook enige wanhoop door, sinds dit weekend is dat omgeslagen naar hoop. En vertrouwen.

Die wanhoop kwam voort uit de weinige steun die ik ondervond voor de gedachten aan echt linkse eenwording. Op zowel mijn stuk op onze website, het krantenartikel als gevolg daarvan en mijn statement op de ledenvergadering kreeg ik slechts weinig, maar wel zeer gewaardeerde, bijval.  Wellicht kwam dat mede omdat ik een nog bredere samenwerking – inclusief SP – aan de orde stelde. Daar zat, naast overtuiging dat het voor de linkse machtsvorming erg belangrijk is, ook hoop en wensdenken mijnerzijds bij. Niet gebaseerd op een groot vertrouwen dat de SP als sociaal conservatieve partij, met ook zeer te waarderen standpunten over sociale rechtvaardigheid, mee zou doen. Toch zou het geweldig zijn als te zijner tijd bij onze rode vrienden het adagium Samen Sterker, dat al vele verkiezingscampagnes de PvdA leus was op affiches en foldermateriaal en waar onze achterban zich dit weekend weer achter schaarde, doordringt en voet aan de grond in de SP krijgt.

En waar vertrouwen is, mag hoop niet uit het oog worden verloren. Maar nu eerst PvdA en Groen Links.

Inderdaad is het een vrouw die ons leidt in een proces dat, met tussenstappen, kan eindigen in een nieuwe Sociaal Groene partij. In mijn sociaaldemocratische leven zong ik de Internationale mee als die gezongen werd. In de kring van ons gezin zongen we graag het strijdlied Ga, ga Marianne. En u voelt hem al, ik zing: Ga, ga, Lilianne, voer ons aan, verlos de maatschappij ……!

De hoorbare tegengeluiden kwamen dezer dagen in hoofdzaak van mannen, vooral oudere partijmastodonten. De strofe uit de Internationale, sterft gij oude vormen en gedachten, heeft hen nog niet aangeraakt. Maar velen wel, al zal dat geen 90% zijn zoals ik hier en daar las. Dat hoeft ook niet, gekwalificeerde meerderheden mogen – vrij vertaald uit een ander strijdlied – de weg naar het licht ook plaveien.

Het kan dan ook de weg worden naar ook weer zo broodnodige verjonging in ons deel van de Sociaal Groene beweging. Aan ouderen is het verleden en enige toekomst, aan jongeren is er weinig verleden en veel toekomst. Ik wens hen, zoals generaties hoopten dat hun kinderen het beter zouden krijgen, ook toe dat zij een betere leefbare wereld krijgen met een grotere sociale, inkomens en vermogensgelijkheid toe. Om dat te bereiken is machtsvorming op links, waarin ook veel jonge mensen vooroplopen, belangrijk.

Maar na al dit blije optimisme dat we al te lang missen, is ook realisme noodzakelijk. Geenszins is te merken dat het uiterst liberale VVD-beleid, dat inderdaad de PvdA op onderdelen ook mede heeft gestut, door eenzaam kopstuk Rutte zal worden opgegeven. Daarom is de insteek van onze Sociaal Groene onderhandelaars om zeer consequent op de inhoud in plaats van op partijen te focussen tactisch juist. Net zojuist als het is om niet op personen te focussen, maar op inhoud. Zo er ooit een onderhandelingsresultaat met veel Sociaal Groen erin komt en dientengevolge een regering met herkenbare Rode en Groene vertegenwoordigers, is dat belangrijker dan wel of geen Rutte. Tenslotte is hij een kameleon, wiens strategie en lange termijnvisie – links lullen rechts zakken vullen - nu wel echt doorzien wordt. En ik mag toch echt hopen dat de stilte in VVD-gelederen niet alleen duidt op gebrek aan alternatief voor Rutte, maar ook duidt op stille verwarring, twijfel en verbazing dat het met de aarde ernstig misgaat en met onze sociale rechtvaardigheid echt mis is.

Blijf vertrouwen, blijf hopen.

Louis Groen.
Zaandam, 30 augustus 2021.

Links

Jeroen, bedankt!

on 10 januari 2020 in Links Lees meer

Vroeger promootte ik gas

on 15 januari 2020 in Links Lees meer

Wim Kok (1938-2018)

on 23 oktober 2018 in Links Lees meer

Succesvol transformeren

on 20 februari 2017 in Links Lees meer

Buurtenquête

on 05 januari 2017 in Links Lees meer
­